Մի բաց նամակ ամենքին

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Ամենից լավ տունը Մի բաց նամակ ամենքին

Հովհաննես Թումանյան

Տերևաթափ


ՄԻ ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ ԱՄԵՆՔԻՆ


Դաշտ ու անտառ, գյուղի ճամփան
Ծածկըվել է մի թիզ ձյունով.
Էլ չի ճարվում ուտելու բան,
Ո՞վ է տեսել էս տեսակ սով.

Ոչ մի ցորեն, ոչ մի հատիկ...
Խնդրում ենք ձեզ, բարի մարդիկ,
Աստծու սիրուն, մի կըտոր հաց,
Կոտորվեցինք, մեռանք սոված։

Շուտով կըգան օրեր գարնան,

Մենք ձեզ համար կերգենք զըվարթ,
Ու փոխարեն ձեր լավության
Ձեր պարտեզը, այգին ու արտ
Կըմաքրենք մենք թըրթուրներից,
Ճիճուներից ու որդերից.

Միայն հիմի մի կտոր հաց,
Կոտորվեցինք, մեռանք սոված։


Մի խումբ ծտերի կողմից՝

Ծիտիկ Ճնճղուկյան


1909